Opmaat

 

Waakt

Eén van de stafleden van het kinderkamp op Berka vroeg mij of ik nog bezig was met ‘al die meditaties’. Ik heb haar toen verteld over de werking die ik aan de meditatie beleef; van de kracht die ervan uitgaat en hoe de gebeurtenissen van de dag in een ander licht komen te staan. Ze zei hierop: ‘O, dus het is eigenlijk dat wat je ’s nachts doet, maar dan met bewustzijn.’

In het onbewuste van de slaap verbinden wij ons met de geestelijke wereld en ontwaken in de ochtend met de genadegaven die ons in de nacht geschonken zijn. We worden wakker met nieuwe kracht, kunnen met een frisse blik naar de wereld kijken en we kunnen opeens wakker worden met een antwoord op de vragen waar we mee leven. Iedere nacht opent zich de hemel en is het een heel klein beetje kerst. We ontvangen het genadelicht dat we meedragen in de dag. Maar wat er in de nacht gebeurt, is over het algemeen onbewust.

In het epistel in de kersttijd wordt er gesproken van de aardenacht ‘waar we het goddelijke in het zichtbare schouwen’. Ook de mysteriën hadden hier woorden voor, zij noemden de inwijding: De zon ter middernacht schouwen. Het geestelijke licht schouwen door het aardse heen. Aan dit gebeuren gaat een voorbereiding vooraf van innerlijke reiniging en beproevingen. We moeten ons innerlijk voorbereiden om dit geestelijke licht te kunnen ontvangen.

In onze tijd wil het geestlicht opnieuw aan de mensen verschijnen. Dat wat uit de nacht geboren wordt, wil opgenomen worden in de mensen en tot bewustzijn komen. ‘Waakt!’ Zo klinkt de oproep in de adventstijd. Waakt zodat we de tekenen kunnen duiden en het geestlicht kunnen opnemen wanneer het komt.

 

Miriam van Osch