20-26 maart Verinnerlijking evangelie Stille Week

De weekdagen van de Stille Week (20 – 26 maart)  staan in het teken van de lijdensweg van Christus. Dit komt met name tot uitdrukking in de evangeliën die van dag tot dag verschillen.
Het is zo’n beetje traditie geworden dat in de Stille Week voor Pasen er mensen uit de gemeente samenkomen om na de mensenwijdingsdienst met elkaar te werken aan de verinnerlijking van de gebeurtenissen in de Stille Week. Bijzonder is dat elk jaar tijdens de gesprekken en kunstzinnige verwerking zich een eigen thema aandient. Dat gebeurt bij mensen individueel die geraakt worden door eigen thema’s in hun leven, en doordat een groeps- of gemeenschapsthema oplicht. In de Stille week van 2015 ontstond zo het thema ‘licht- en duisternis’.
De bijeenkomsten beginnen met het lezen van het evangelie waarna we met elkaar in gesprek gaan, begeleid door onze gemeentegeestelijke José Mosseveld. We doen kleine oefeningen die een meeleven in ons opwekken, vervolgens gaan we kunstzinnig aan het werk. U bent van harte welkom om deel te nemen, ook indien u er niet alle dagen kunt zijn of als u alleen bij het gesprek wil zijn
Hieronder een impressie van hoe het was in 2016: 

Voor de zevende keer, in de Stille Week na de dagelijkse mensenwijdingsdienst, kwam een groep mensen samen, in steeds wisselende samenstelling, om naar het evangelie van de dag te luisteren, eigen vragen te stellen en de dag kunstzinnig te verwerken met schilderen, boetseren en tekenen.
We lazen het evangelie uit het recent opnieuw vertaalde Nieuwe Testament en hoorden in de evangeliewoorden de steeds sterkere oproep om als mens wakker te zijn en de gebeurtenissen die zich in de Stille Week voltrekken, in onszelf tot leven te laten komen.
Zaterdag klonk in de spreuk hoe het goddelijk licht en de Christuszon in onze harten leven willen als wij daarvoor kiezen. In de gesprekken stonden we onder meer stil bij enerzijds het moeilijk uit te houden drama dat zich in de Stille Week voltrekt en anderzijds bij het hoge, geestelijke mysterie dat zich voltrekt om de mensheidsontwikkeling een doorslaggevende impuls te geven. Deze innerlijke vragen konden we in de kunstzinnige opdrachten verwerken.
Op maandag deden we dat door eerst de feestelijke kleuren van Palmzondag te schilderen in nat-in-nattechniek, die vervolgens versluierd werden door het indigo. Op dinsdag voerden we onze eigen strijdgesprekken door in tweetallen een krijttekening te maken. Eerst tegelijk en daarna om en om. Een oefening in luisteren naar jezelf, de ander en naar de tekening die ontstaat. Woensdag boetseerden we in klei de beweeglijkheid in de persoonlijkheden van Maria en Judas door eerst een bol te vormen en daar weer beweging in te brengen. Ieder bleek een heel eigen, persoonlijke beweging te vormen. Donderdag schilderden we het koren (brood) en de druivenranken (wijn) die hun eigen verbinding tot de zon hebben. Op vrijdag stond het beeld centraal van het donkere van de nacht in de hof van Gethsemane en de lichtende engel die laatste kracht komt brengen. In pastelkrijt gaven we dat weer. Zaterdag stond het planetenzegel van Saturnus centraal in de vormtekening. Dat hielp om ons te concentreren en te bezinnen op de afgelopen week.
Marjan Keuter