4,5 en 6 aug, zomercursus ‘Brood en Wijn tot heilig sacrament’

Met een groep van 14 enthousiaste mensen hebben we ons drie ochtenden verdiept in graan, druiven en de cultus.

Donderdagochtend lagen er op een kleed allerlei verschillende graanhalmen, waar we  aan konden ruiken, voelen en proeven. Jose Mosseveld vertelde over wat er beschreven staat over de groeiwijze, en wat er  fenomenologisch aan de halmen opviel.
Het graan maakt het gebaar van onder naar boven, een lange penwortel, een holle stengel, bladeren tegen de stengel aan, zeer dichte rijen van graankorrels in de aar, ritmisch gelegd en voelsprieten naar boven gericht. Een waar opstandingsgebaar!
De korrel is rijk aan Silicium, dat de eigenschap heeft licht- en geestdoorlatend te zijn. Maar ook is er tarwekiemolie aanwezig. Er is sprake van een opvallende bevruchting: het losgelaten stuifmeel zweeft een paar dagen boven het graanveld en de wind mag hier mee spelen. Het vraagt om veel menselijke inspanning en warmte om via dorsen, malen, kneden met gist, water en zout tot een gerezen brood te komen, dat de oven in kan! Tijdens het tekenen met vetkrijt en pastelkrijt was het muisstil en ieder verwerkte de ochtend op zijn eigen manier.

 Vrijdagochtend lagen er allemaal heerlijke druiven en druivenbladeren op het kleed, een andere sfeer!
De druif heeft een uitgebreid wortelstelsel dat heel diep kan gaan op zoek naar water en vooral kalk. De takken vervlechten in de breedte en de bladeren beschermen het vruchtbeginsel voor te veel zon. De bloemetjes worden bevrucht door de gelokte insecten en als de trossen zich vormen neigen ze naar de aarde; ook in ons lichaam neigt kalk naar doodskrachten. Bij het vruchtbeginsel is een weinig olie aanwezig en dextrine.
De kleine druif is ondoorzichtig. Maar als hij opzwelt door het aangetrokken water en dextrine zich omzet in het zoete dextrose, wordt het druivensap een heldere vloeistof. Het gebaar van de druif is horizontaal , haaks op het verticale van het graan, samen vormen ze een kruis…

 Zaterdagochtend ging het vooral over onze eigen ervaringen tijdens de mensenwijdingsdienst, het was heel verrijkend wat er allemaal werd gedeeld.
Cultus komt van Latijnse cultivare, wat betekent in ontwikkeling brengen; het spreekt aan tot activiteit!
Ik heb het voor mezelf samengevat in de trefwoorden: Zonnegeest, Christus, door aardedood heen. Hij wijst de weg terug naar de geestelijke wereld door de dood te overwinnen en ons tot voorbeeld te zijn hierin.
Naar mijn gevoel werkte de verdieping door in de zondagdienst, er was een gewijde sfeer.

Lenneke Savenije